Banner

DCI Drang

Het is niet anders te omschrijven en ik heb er last van. Of nou ja, last. Het is natuurlijk iets wat tussen de oren zit, of toch iets in de onderbuik, of beide. Het is een last, maar voor mij is het in ieder geval een prettige last. 

Dit jaar ga ik omstreeks 6 augustus naar de US of A en op 15 augustus kom ik weer terug. En omstreeks die data weet je wat dat gaat worden: Een lange week DCI. Drumcorps in optima forma, ook wel het Mekka of het Crème de la crème van Drumcorps.

Het is voor mij alweer 4 jaar geleden dat ik voor het laatst Drumcorps heb gekeken en toen waren de Finals in Madison Wisconsin. Voor mij een hele speciale plaats om Drumcorps te bekijken. 4 jaar eerder was daar namelijk ook de DCI karavaan neergestreken en heb het allemaal live meegemaakt. Aan beide vakanties heb ik enorm goede herinneringen overgehouden. 

En 4 jaar geleden is al weer zoooooo lang geleden dat ik enorm hunker naar een goed potje Drumcorps. Begrijp me niet verkeerd, ik kan erg genieten van onze lokale Hilversumse vereniging. Maar zo af en toe een corps met 72 toeters, 10 snares, 6 tenors, 6 bass, 5 cymbals en een sloot Guard die helemaal brainwashed de longen uit hun lijf lopen te blazen en dagelijks de splinters van hun stokken meppen, en dan LIVE. Tja, daar kun je me echt iedere nacht voor wakker maken. 

En nu ga ik het toch echt allemaal weer meemaken. Vanaf de laatste regional in Allentown tot aan de parking lot na de Finals, want daarna is het allemaal weer voorbij. Maar ik kan gewoon niet wachten, dagelijks moet ik toch echt even op zoek naar nieuws, youtube filmpjes, voorproefjes, maar ook een oude DVD gaat er prima in. 

Eigenlijk word ik er gek van, en daardoor mijn omgeving ook. Mijn collega's maken al plaats bij de koffie automaat als ik aan kom lopen, om te voorkomen dat ze moeten reageren op mijn opmerkingen over Traditional en Match Grip. In de kantine zie je mij in mijn eentje aan een tafel zitten die normaal bestemd is voor 10 personen, terwijl er mensen staand hun lunch nuttigen, om maar niet aan tafel te hoeven zitten met iemand die continu America/O Canada aan het Grunten is. En op de parkeerplaats is er een plek voor mij gereserveerd zodat iedereen weet waar ik ben zodat ze nooit meer geconfronteerd worden met een autoradio op 100 waar de Cadets drumsolo van 1998 op repeat staat. 

Ik kan er niks aan doen... En ik kan niet wachten... Maar helaas, ik heb geen keus. Ik zal moeten wachten tot 6 augustus. Je zult er maar last van hebben... DCI Drang.

Door: Steven

Commentaar (5)
  • Harald  - US of A
    Steef, je bent niet de enige hoor. Dat mooie weer wakkert de innerlijke onrust en drang naar full corps drumcorps alleen maar aan :x Ik heb er zin an !!
  • Cees
    Hey Steven,
    Het gevoel wat je beschrijft is heel herkenbaar. Als de dci-finals tickets in de verkoop gaan, schijn ik zo onrustig te worden, dat ik door mijn vriendin gedwongen wordt om kaartjes te bestellen (dat trucje werkt al jaren.
    Volgens mij komen we elkaar veel tegen, op schiphol, in Allentown tot in Indianapolis.
    Ook ik heb er weer zin an.... het is een prettige verslaving :)
  • Suus  - HEERLIJK!
    Ook ik kijk uit naar DCI dit jaar. Geen finals maar wel Allentown en een contest ervoor en erna. Zie jullie daar :-) KAN NIET WACHTEN!!!
  • Erwin de Jong  - Drang
    ik ga dit jaar ook naar de DCI finals, maar zal niet op de tribune zitten maar op het veld staan met De Colts! :) een droom die in vervulling gaat!
    en een drang om te gaan die beantwoord wordt! :D
    CAN'T WAIT!!!!
    ik kom je vast wel ergens tegen op een parking lot ;)

    Erwin de Jong (Baritone Con Spirito)
Schrijf commentaar
Uw contact gegevens:
Commentaar:
:D:angry::angry-red::evil::idea::love::x:no-comments::ooo::pirate::?::(
:sleep::););)):0
Security
Voer de anti-spam code in die in het plaatje staat.
Banner
Banner
Banner
Banner
Banner