Bij Beatrix en Jong Beatrix zijn dagelijks heel wat leden en vrijwilligers aan het werk om de boel draaiende te houden of beter gezegd, te zorgen dat de clubs op topniveau kunnen presteren. Maar waarom? Wat is nou die drijfveer die je er elke dag voor zorgt dat je weer je handen uit de mouwen steekt voor die vereniging? Hoe vaak moet je thuis nou nog uitleggen dat je er weer niet bent vanavond omdat je moet vergaderen, repeteren, schilderen of papier sjouwen?
Het zijn de kleine dingen die het doen, en 1 ervan zijn onverwachte complimenten uit onverwachte hoek. Het volgende compliment van mijnheer of mevrouw Jusdam wilde ik u niet onthouden: http://www.echo.nl/ge-hi/buurt/ingezonden/1008232/ Hieronder de gekopieerde versie voor het geval de originele inzending wordt verwijderd:
Jong Beatrix; een muziekvereniging met een hart!
Jusdam - 4 april 2010
INGEZONDEN Ze bestaan nog; mensen waar je de zorg voor kinderen met een gerust hart aan toe kunt vertrouwen!
Net als velen heb ik gedacht mij neer te moeten leggen bij het feit dat wij leven in een maatschappij waarin de mens elkander niet meer wil en kan vertrouwen. Het feit dat de ander ‘jou iets aan kan en/of wil doen is zeker groot’, wordt doorgaans gedacht. Wat erg als wij moeten leven met deze gedachten en wat een benauwend gevoel als wij de mens om ons heen niet meer met een open en vriendelijke houding tegemoet kunnen treden…Angstig geworden door de gebeurtenissen om ons heen en de verhalen die rondsuizen over volwassenen die kinderen op vele manieren pijn doen en respectloos behandelen. Niemand durft zijn/haar kind nog ‘mee te geven’ aan een vreemde of aan iemand die men nauwelijks kent… Zo ook ik, voor geen goud geef ik de verantwoordelijkheid aan een ander die ik niet ken of aan een bekende waar ik geen goed gevoel bij heb. En toch….heb ik mijn kind voor maar liefst 3 hele dagen en 3 nachten op paaskamp laten gaan met de jeugdmuziekvereniging Jong Beatrix en wat heeft hij genoten! Nu vraagt u zich misschien af hoe ik dat zo makkelijk kan? Wel, dit is een vereniging die wordt geleidt door een groot aantal lieve mensen (volwassenen en jongvolwassenen) welke een enorme drive bezitten om de kinderen te enthousiasmeren voor muziek! Daarbij horen geweldig leuke activiteiten en wordt ieder kind met respect behandeld. Men zorgt dat hij/zij de naam van het kind weet zodat de kinderen persoonlijk worden begroet en aangesproken. De kinderen krijgen op deze vereniging erkenning, aandacht, warmte, vertrouwen en vooral heel veel gezelligheid. Als ouder weet je dat jouw kind veilig is bij deze mensen, het zorgzame karakter van deze groep vrijwilligers straalt uit en is enorm voelbaar. Deze mensen zijn goud waard in een tijd dat er angstig wordt omgegaan met de zorg van een kind uit handen te geven. Tevens wil ik het ook even hebben over het feit dat het imago van dergelijke muziekverenigingen nog steeds niet is gestegen en men nog steeds van mening is dat het niet ‘hip’ is. Deze mensen zijn wel degelijk ‘hip’ want dat ben je als je met zo’n geweldig team op vrijwillige basis een vereniging met groot talent draaiende weet te houden, zoveel kinderen weet te motiveren en zo’n sterk organisatietalent bezit om voor een groep van zo’n 75 kids 3 dagen vol weet te organiseren met activiteiten. Daarnaast weet men de kinderen enorm gemotiveerd te houden om te trainen voor de nieuwe show. De mensen waar ik mijn kind aan toevertrouw en die mijn kind begeleiden bij zijn passie, verdienen veel lof! Ik zou zeggen: “neem eens een kijkje en maak eens een praatje tijdens de lessen” en u zult ervaren dat het voor een kind een verrijking van zijn/haar leven is onderdeel uit te mogen maken van deze geweldige groep mensen met één gezamenlijke passie: Muziek maken en genieten van het leven! Een vereniging met een hart voor kinderen en muziek!
Mijnheer of mevrouw Jusdam, heel erg bedankt voor het mooie compliment!
Door: Steven (en Jusdam)
-
|30-05-2010 20:38:45 agneshet is wel zo iedereen is heel kloos met elkaar zowel leden naar staff toe als staff naar leden toe en dat vindt ik erg leuk om mee te maken en iedereen heeft er begrip voor als je iets niet kan of als er iets gebeurt. Ook als het helemaal niet goed gaat en je boos word hebben ze nog respect met elkaar en word het toch wel weer een kloose groep en dat vind ik erg leuk.
| < Vorige | Volgende > |
|---|
- Beatrix
Is dit niet waar het om draait, bij zowel de Cadets als bij de A Class en Open Class?