Het zit erop, het eerste contest van Beatrix en Jong Beatrix. Georganiseerd door DCN zijn we allemaal op sjouw gegaan naar Huizen. Huizen, dat is een beetje de Allentown van de lage landen. Er zijn namelijk veel overeenkomsten: Ook een nood-tribune, Geluid dat wegwaait, Veel te dure kaartjes, Een eind lopen voor de corps vanaf de opwarmplek naar het contestveld, de wc's een kilometer verderop, maar voornamelijk een krachtmeting om naar uit te kijken en vooral om over te discussieren achteraf.
Want wat een uitslag zeg! afgelopen zaterdag, Beatrix 1,5 punten onder de nummer 1, Jubal uit Dordrecht en daartussen Juliana uit Middelburg. De scores zitten zo dicht tegen elkaar aan dat het net lijkt of er geen gat tussen zit. Tenminste, op deze manier houden we natuurlijk de moed erin, want die derde plek zit ons niet lekker en anderhalve punt is nog prima te overbruggen (ja, als de rest stil blijft staan ja...). Het jachtseizoen is geopend.
Nou begin ik gelijk te praten over de uitslag en dat is eigenlijk vreemd, want bij Beatrix is dat echt bijzaak. Natuurlijk schreeuwen we het van de daken als we Europees kampioen of Open Dutch kampioen zijn geworden. Maar we hebben het veel liever over de reactie van het publiek als we een gave show hebben neergezet, dan dat we genieten van een kampioenschap met een minder goed optreden. Bij een goede performance komen de punten vanzelf.
Maar die anderhalve punt blijft voor de omstanders, waar ik er 1 van ben, een punt van discussie. Want hoe kan het toch zo zijn dat 3 totaal verschillende corps, met totaal verschillende thema's, met totaal verschillende uitstraling en totaal verschillende noem maar op, zo ontzettend dicht bij elkaar zitten? Vaak hoor ik dan dat het appels met peren zijn, of liever pruimen met aardbeien (appel is zo'n gek woord). Maar eigenlijk is de uitslag dan nog des te vreemder, immers als ik iemand vraag om een hap te nemen van een pruim, daarna een aardbei en daarna een meloen dan krijg ik geheid een antwoord dat 1 van de drie het lekkerste is, waarbij die andere twee absoluut minder goed uit de verf komen. En ja dit is een goede vergelijking, want smaken verschillen nou eenmaal.
Toch vragen we van de jury om die vruchten helemaal af te pellen en dan eens een objectief oordeel te geven. Ik zie het al voor me: Deze pruim heeft 4,3 gram druivesuiker tegenover 4,1 gram van de aardbei. Maar de aardbei is in verhouding weer kleiner, dus hier gaat de meloen vet overheen. Maar wacht de structuur van de meloen is niet zo zuiver, nee inderdaad hier wint de pruim absoluut terrein. Och, kijk die pitjes eens een interval hebben, maar ja, ze zitten weer veel te dicht op elkaar. Dat is bij de pruim toch weer beter geregeld. Weet je wat? Laten we maar een rapportcijfer geven dat dicht bij elkaar ligt, dan rijpen ze nog wat, en dan proeven we in september nog een keer.
Door Steven
-
|30-06-2010 23:10:15 LauraToch jammer dat mensen met dit soort commentaar dan nooit hun eigen naam erbij durven te zetten he...
Maar goed...Let's get Wicked...en laten we het publiek in september de show geven die ze verdienen!! En hoe de jury daar dan over denkt...pfff na 2008 heb ik de moed opgegeven om daar iets van te vinden!
| < Vorige | Volgende > |
|---|






Allereerst: punten geeft Beatrix niet om? Laat me niet lachen!
Ten tweede: De jury heeft inderdaad geen keuze durven maken.
Mijn uitslag: Jubal, 3 punten erachter onze Zeeuwsche vrinden en daar weer 3 รก 4 punten achter Beatrix